گيلكي و جعبه جادو
ساعت ۱:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٧/٢٠  کلمات کلیدی:

 سالهاست كه ديگر كمتر كودكي در گيلان، زبان گيلكي آموخته و به آن سخن ميگويد. روندي كه بي ترديد در آينده اي نه چندان دور گيلكي را به زباني مرده و فراموش شده تبديل خواهد كرد.
اگرچه در پيدايش چنين وضعيتي تغيير نگرش والدين نقش اساسي دارد اما در اين ميان نبايد وظيفه اي كه رسانه ها داشته و نسبت به آن غافل مانده اند را از ياد برد.
در عصري كه تلويزيون تقريباً به تمام خانه ها راه يافته و همه روزه ساعاتي از وقت خانواده ها را به خود اختصاص مي‌دهد، بايد مهمترين نقش رسانه اي را براي ترويج گيلكي متوجه اين جعبه جادو دانست. اما نگاهي به برنامه هاي شبكه باران (شبكه استاني تلويزيون) نشان ميدهد كه برنامه هاي گيلكي آن از تعداد انگشتان يك دست نيز كمتر بوده و اصولاً زبان گيلكي در برنامه هاي كودك آن هيچ جايگاهي ندارد، و در ساير برنامه هاي اين شبكه نيز تنها براي برنامه هاي طنز از زبان گيلكي استفاده ميگردد.
بررسي مطبوعات استان و حتي وبلاگها نيز تاييد مي كند كه براي زنده ماندن زبان گيلكي هيچ كاري نكرده‌ايم.
فريدون نوزاد از چهره هاي فرهنگي استان گيلان و نويسنده كتاب گيله گب در اين زمينه مي گويد: آنچه به عنوان گيلكي در تلويزيون گيلان صحبت مي شود، تنها تقليدي از كلام ما است.
وي ميگويد: براي خواندن اخبار گيلكي و يا حرف زدن آن در تلويزيون تنها گيلك بودن كافي نيست. به عنوان نمونه در برخي برنامه ها فقط افعال پس و پيش ميشود و فكر مي كنيم كه گيلكي حرف ميزنيم.
نوزاد گفت: اخبار و مطالب گيلكي تلويزيون و راديو بايد توسط كساني نوشته و خوانده شود كه به اين زبان احاطه داشته، دستور زبان گيلكي را بدانند و واژه ها را بشناسند.
مدتي قبل يكي از نمايندگان استانهاي غربي كشور در مجلس از طرحي سخن گفت كه براساس آن آموزش زبانهاي محلي يكي از دروس اجباري مدارس خواهد شد،  آيا چنين طرحي در گيلان نيز به اجرا درخواهد آمد؟