برنج بهتر است يا آلوچه؟!
ساعت ٢:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/٢/٩  کلمات کلیدی:
به نظر ميرسد كه برنج همچنان به عنوان عمده ترين معضل بسياري از مردم گيلان در سالجاري باقي بماند، چرا كه قيمت تمام شده اين محصول براي كشاورزان چنان زياد است كه نرخهاي فعلي تكافوي هزينه هايشان را نميكند. اين عامل زماني اهميتي دوچندان مي يابد كه بدانيم سرانه زمين يك شاليزار در گيلان كمتر از يك هكتار و بقولي 7/0 هكتار است. امري كه موجب محدود ماندن درآمدهاي كشاورزان اين خطه شده است.
براين اساس هنگامي كه مثلاً آلوچه در بازارهاي رشت به قيمت كيلويي 2000 تومان فروخته ميشود، تعيين قيمت تضميني برنجهايي چون خزر و سپيدرود به ميزان 5160 و 4485 ريال تنها نشاندهنده خسارتي است كه به شاليكاران گيلاني وارد مي آيد.
واقعيت آن است كه عوامل مختلف محدودكننده قيمت برنج همچون عدم توان خريد توسط اكثريت مصرف كنندگان، ركود بازار ناشي از واردات غيرقانوني و شبه قانوني برنج و البته نبود يك تشكل قوي و با قدرت چانه زني بالا در ميان شاليكاران، باعث شده است تا رغبت براي توسعه كشت برنج در گيلان كاهش يافته و زمينهاي كشاورزي به سرعت تغيير كاربري يافته و به اماكني همچون تعويض روغن، مكانيكي، قهوه خانه، كبابي، خانه، كارگاههاي مختلف و معمولاً كم اهميت تبديل شوند.
با توجه به چنين واقعيتي است كه براي برون رفت از مدار مشكلاتي كه شاليكاران گيلان را فراگرفته گريزي نيست جز آنكه كشت برنج را اقتصادي كرده و درآمدهاي ناشي از شاليكاري را افزايش داد. تنها گذاشتن شاليكاران با انبوه مشكلات پيش رو فقط ميتواند دورنماي اقتصادي استان را تاريكتر سازد.