خواب
ساعت ٦:٤٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٢/۳/۱٥  کلمات کلیدی:
شعري از زنده ياد احمد سعيدزاده
به خوابم كه ميايي آهسته بيا
تا خواب پروانه هايم نياشوبد
و زمين در مدار هر شبه اش نماند از راه
و نگسلد از من و خواب
...........
به باغ كه ميايي شكفته بيا
تا گلهاي چهره در نقاب عطر تو به مشام انگيزند
و جادوي مخهور نرگسها پيام از تو برند
بر بهار و نغمه و رنگ
كلامي جز تو نيست مرا
كه بنشينم، برتو بنگرم
و، به بهار
كه در رخسار آئينه گل داده است
و من
بر روزان نور و نظر سبحه برم
كه در تو به تكاپو شكفته اند
و فريضه هاي سحرگاهي را برانگيزم