غروب در شاليزارهاي گيلان
ساعت ٩:۳۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٢/۱/٢۱  کلمات کلیدی:
هرچند مديرعامل انجمن حمايت از برنج كشور پيش بيني كرد كه بعلت بالا رفتن انگيزه كشاورزان، براي دومين سال پياپي توليد برنج در ايران افزايش يابد و اگر چه روزنامه ها از واردات 45 هزار تني برنج از ويتنام طي ماههاي آينده خبر دادند كه البته هر دوي اين خبرها ميتواند اخباري خوش براي مصرف كنندگان باشد كه از افزايش قيمتهاي برنج در سال آينده احساس نگراني ميكنند اما به نظر ميرسد كه آنچه باعث افزايش توليد برنج در كشور شده بيش از هر چيز كشت ارقام پرمحصول و شرايط مناسب آب و هوايي بوده و نه بالا بودن رغبت كشاورزان براي اختصاص دادن زمينهاي بيشتري به كشت برنج. چرا كه حتي نگاهي سطحي و گذارا به زمينهاي كشاورزي به خصوص در گيلان نشان ميدهد كه مدتهاست تغيير كاربري وسيع و وحشتناكي در شاليزارهاي گيلان صورت ميگيرد و گمان ميرود كه حتي از سطح زيركشت برنج نيز كاسته شده باشد!
واقعيت آن است كه برخلاف نظرات غالب كه مسئله چاي را عمده ترين مشكل استان تلقي كرده و آن را تبليغ ميكنند، بايد پذيرفت كه برنج از وضعيت به مراتب نامطلوبتري برخوردار است.
هم اكنون بسياري از شاليكاران گيلان از به فروش نرسيدن محصول خود ابراز گلايه كرده و در آستانه شروع كشت جديد، همچنان مقاديري از محصول به خصوص ارقام مرغوب خود را به دليل نبود مشتري و بازار مناسب در انبارها دارند.
براين اساس اگر اين گفته رئيس سازمان جهاد كشاورزي گيلان را در نظر آوريم كه شاليكاران زمينه اشتغال حدود يك ميليون نفر را ايجاد كرده ، بايد در مقابل از دست رفتن اين بستر گسترده اشتغال در نتيجه غير اقتصادي شدن شاليكاري در استان حساستر شده و با مسئوليت بيشتري عمل كنيم. بنابراين توجه بيشتر به شاليكاران و مشكلان آنان و برقراري تناسب ميان ميزان توليد داخلي و واردات برنج بايد در اولويت كاري مسئولان قرار گيرد.